Ikas-ziberkomunitateak: ikastaro bat abian

Orain arte Euskal Herritik kanpo aritu naiz nagusiki nire tesian landutako gaiez, Madrilen, Puerto Sagunton edo Bartzelonan, besteak beste. Bilbon eman nuen saiotxoren bat, baina gaztelaniaz. Beraz, aukera bat izango dut egiaztatzeko ea “gizona, santu izateko, herriz aldatu behar” esaera betetzen den.

Izan ere, “Irakasleen ikas-ziberkomunitateak helduen euskalduntze-alfabetatzearen esparruan” ikastaroa antolatu du HABEk. Jardun bikoa, erdipresentziala edo blended learning erakoa izango da: aurrez aurreko bi saio izango ditu, hasieran eta amaieran, eta online egingo da tarteko lana. 2019ko urtarrila eta otsailean egingo da.

ELE BCN jardunaldietan emandako tailerretako argazkia. Encuentro ELEk argitaratua.

DigCompEdu marko edo esparruko gaitasunak garatu eta hobetzea da helburu nagusia, bereziki eraginez honako helburu operatibo hauetan

  • Lankidetza profesionala: teknologia digitalak erabiltzea elkarlanean ezagutza eraikitzea.
  • Garapen profesional jarraitua (GPJ) digitala: online GPJrako aukerak esploratzea.
  • Baliabide digitalak aukeratzea: baliabide egokiak identifikatzea eta ebaluatzea oinarrizko irizpideak erabiliz.
  • Baliabide digitalak sortu eta moldatzea, ezaugarri aurreratu batzuk erabiliz.
  • Baliabide digitalak eraginkortasunez partekatzea.

Izena emateko epea hilaren 15ean amaituko da, eta doan da ikastaro hau. Beraz, animatzen bazara, badakizu.

Aurrerago izango dugu beste berriren bat udari begira; oraingoz, ezin gehiago aurreratu.

Lan egiteko prestakuntza eta jarrerarik ez ikasleek?

Hedabideetan azaldutakoaren arabera, DEIAn esaterako, euskal enpresetan lanpostuak betetzeko arazoak daude, besteak beste, izangaien prestakuntza eta jarrera arrazoiengatik. Ez dakit nola ulertu, batez ere jarrerena.

Egungo ikuspegitik ipuina ematen duena ere ekarri dit gogora. Izan ere, duela urte batzuk, hezkuntzaren alorrean erabateko kalitatea iparrorratz modura aintzat hartzen hasi zen garaian, bazen Ameriketatik Euskal Herrira etorritako aditu bat: guru bat, hala nahi baduzu. Egia esan, lehenengoz aditzen zenionean, Hamelingo flauta-jotzailearekin bezala, txundituta uzten zintuen; hurrengoetan, berriz, diskurtsoan hutsune bat baino gehiago antzematen zenion.

Eta halaxe gertatu zen behin. Garai haietan, multinazional bat hona etortzekoa zen, lantegi itzela eraikitzera eta ia gure enplegu-arazoak konpontzera. Pertsona honek proposatu zuen (eta hitzaldi hartan eztabaida piztu ere bai) EAEko Lanbide Heziketa enpresa haren beharrak asetzeari begira antolatu beharko zela, neurri batean behintzat; bezeroaren beharrak asetzeari begira, alegia. Eztabaidak eztabaida, ez dakit arlo hau aztertu zen, baina multinazionala ez zen azkenean etorri; usteak erdi ustel, beraz.

 Beecher's

Prestakuntzarenaren esparruari erreparatzen badiogu… ez dakit  langilearen seme-alabei zer toki ematen zaien proposatzen edota adierazpen horietan islatzen den gizarte-ereduan. Langile “espezialduarena” izango  ote?

Hasierako informazioaren beste puntu bati erreparatuta, aldiz, ez dakit zehatz mehatz zer esan nahi izan duen enpresarien ordezkariak “jarrera” kontu horrekin. Urteak badaramatzagu curriculumetan jarrera-edukiak aintzat hartzen, teorian behintzat; badakigu azpiko curriculumak edo ezkutuak duen pisua. Beraz, ez dakit oso logikoa den prestakuntza-jarrera bereizketa egitea… ikuspegi zaharragotik ez bada. Beste alde batetik, susmoa dut “hiritar sortzaile eta kritikoa” ez dela  enpresariek benetan nahi dutena. Eta, Botxotik Ziberespaziora blogean kontatu nuen bezala, eskoletan ere zalantzazkoa ikasle-mota hori benetan nola ikusten den.