Etxerako lanen inguruan

Bilboko Udalaren ekimen baten berri izan dut. Irakurri dudana baino ez dakidala aurreratuko dut, beraz ez ditut ezagutzen ez mamia ez arduradun zuzena. Euskaraz ez dakiten gurasoei zuzenduriko tailerrez ari naiz; etxerako lanetan  laguntza emateko aholkuak eskaintzen zaizkie eta  “[Enlace roto.]ekimen orokorragoaren baitakoak dira.

Alabaina,  ez da hizkuntzari buruzkoa nire hausnarketa, seme-alabei etxerako lanetan laguntzea zer den baino. Egia esan, sarri entzun ohi zaie gurasoei seme-alabekin batera egiten dituztela horrelako zereginak edota etxera doazela umeek horiek egin ditzaten. Horrez gain, dena delako “laguntza” horrek noiz arte iraun behar duen mintzagai izan genezake.

Urrutiago noa; bidegabekeria deritzot etxerako lan izena ematen zaion askori. Ikaslearen testuingurua eta dituen baldintzak/aukera funtsezkoak dira gainera. Adibide bat. Eman dezagun horrelako egoera bat ematen dela: “begira ezazu etxean Interneten…” Eta ez badauka? Gutxi izango dira horrelako egoeran daudenak agian (tira, Eustaten estatistiken arabera, 2012an %40tik gora zegoen kopuru hori)  baina desberdintasunak areagotzeko modua delakoan nago. Gurasoen “laguntza” horrekin gerta litekeen bezalaxe.

deia.com-en ateratako argazkia

Hemen duzu orain dela hiru urte eman nuen ikuspegia; iritzia ez da aldatu. Halaber, berri-berria ez bada ere eta gazteleraz izan arren, José Manuel Sánchez Galánek idatzitako sarrera hau interesgarri suerta dakizuke: 10 verdades acerca de los deberes (o 10 razones para dejar de mandar deberes)

Eta nola ikusten duzu zeuk? Iritzia partekatu nahi?

MOOC

Puri-purian dago MOOC-en kontu hau, nahiz eta Deia.com-en bilaketa eginda emaitzarik lortu ez… oraindik.  Bi adiskidek esan didate azken egunotan horietako batean izena eman dutela eta ea zergatik ez dudan nik ere gauza bera egiten.

Lehenengoz entzun nuenean, eta soldaduska zein kontzientzia-eragozleak  zeuden  garaikoa naizela kontuan hartuta, MOC (KEM euskaraz) gogorarazi zidan, baina ez. Jende askorentzat eta online antolatzen diren ikastaro irekiez ari gara, MOOC ingelesez. Uztailean Zallan egingo den Ikasnabar’13  nazioarteko biltzarrean MOOCen gaia lantzekoak dira; izan ere,  “Onlineko Ikastaro Masibo Irekiak edo MOOC deritzon kontzeptua eta beroien tipologia ulertzea” da duten xedeetako bat.

palphy Flickr-en

Arestian aipatu dizkizudan adiskide horiek zein azken boladan irakurtzen ari naizenak aukera ugari eskaintzen eta eskainiko duen planteamendu indartsua dela ematen didate aditzera. Bizitza osoan zehar ikasteko aukera aparta, beste era batera esanda. Baina nik neuk zalantzak ere baditut, urrutiko hezkuntzan eskarmentua badudalako. Are, prozesu horretan arrakastaz aritua naizelakoan nago.

Bi dira sumatzen ditudan oztopoak: urrutiko ikaslearen bakardadea gisa definitu dena (bene-benetan pairatu egiten dena, zin dagizut) eta partaidetza pasiboa, alegia, sarean jarritakoa irakurri bai baina ez idazteko joera (hortaz ere zertxobait badakit). Horiez gain, une honetan nagusi den dohakotasuna gehitzen badugu, izen-emate ugariak izan arren, uzte-tasak ez dira seguruenik txikiak izango (hala ageri da Miguel Zapata Rosek emandako datu batzuetan)

Bitartean, hor dihardugu nola euskaratu: OIMI? (online ikastaro masibo irekiak) OIJI?(online ikastaro jendetsu irekiak)MGOII? (muga gabeko online ikastaro irekiak) MBOII? (muga bako online ikastaro irekiak)