Fisika nuklearra ere euskaraz?

Goi-mailako ikasketak euskaraz egiteaz galdetu zidaten lehengoan. Eta, lagun hori, berehala etorri zitzaidan gogora nik bizi izandakoa eta, horrekin batera, irudi bat.

Honen azalpena, Joserra Etxebarriak berak eman zidan eta halaxe jaso nuen Euskal Lerroak Abian blogean:

“Adolfo Suarezek, sasoi hartan Espainiako presidentea zenak, berari egindako galdera bati erantzutean (euskararen erabilerari buruzkoa nonbait) esan zuen, gutxi gora behera, ezinezkoa zela Kimika Nuklearra euskaraz lantzea. Nonbaiten erantzun nion bi gauza baino ez zirela behar horretarako, euskara jakitea eta Fisika Nuklearra jakitea.

Testuinguru horretan Lan Kide Aurrezkiak (orduan horixe zen Caja Laboral Popular erakundearen izena euskaraz) kanpaina publizitario bat abiatu zuen, euskara edozein arlotan erabiltzen bultzatzeko. Nitaz gogoratu ziren.

Izan ere, ordurako normal-normal ematen genituen euskaraz Fisikazko klaseak, baita zentral nuklearrei buruzko hitzaldiak ere; Lemoizko zentralaren inguruko eztabaida puri-purian baitzegoen.”

Urteak joan, urteak etorri, oraindik orain susmo hori ere badabilela gizartean ematen du.

Ozen irakurtzea

Ikasle garaian zenbatetan irakurri zenuen ozen? Agin, “irakurrarazi zizuten” izango (ala dizute, oraindik orain; niri, berriki, ingeles ikastaroetan esaterako) Eta zenbatetan egin duzu gerora? Haurrei ipuinak irakurri, besteak beste; elizan eta egitea ez ei dago horren puri-purian orain.

Ez dela zeregin erraza uste dut –ondo egitea, jakina– uste baino ohikoagoa izan arren. Horrexegatik gertatu zitzaidan deigarri herenegun deia.com-en irakurritako berria; [Enlace roto.]. XIX. mendetik dator zeregina eta iraultzak indartu egin zuen. Gizon-emakume guztien ondare izendatzea ere nahi dute; bertan hala onartu dute, jadanik.

deia.com-en argitaratua

Herri “aurreratuetan” hari musikala jarri ohi da maiz. Baina ez da berdina, ezta?